บทที่ 33 ร้ายกาจ

ตอนนี้ฉันพาพี่ภูขึ้นมานั่งบนรถ แล้วเรากำลังจะไปโรงพยาบาลกัน

โอ๊ย...ทำไงดี ถ้าเขาเป็นอะไรไปฉันจะทำยังไงดี ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันแท้ๆ ไม่น่าเล่นสนุกกับความเจ็บปวดของเขาเลย ฉันไม่น่าทำอะไรบ้าๆ แบบนี้เลย ฉันนี่นิสัยเสียจริงๆ

“ปวดมากมั้ย”

“โอ๊ย... มากสิ มากจนสะใจ ฮ่าๆ”

ห๊ะ! อะไรเนี่ย พูดแล้วก็หัวเร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ